|
LittleCat
|
 |
« เมื่อ: 16 มีนาคม, 2008, 07:02:17 PM » |
|
Credit : SuanSaNook
เสียงในภาษา หมายถึง เสียงที่มนุษย์เปล่งออกมาเพื่อสื่อความหมายสื่อความเข้าใจ ติดต่อสื่อสารในภาษาไทยมีตัวอักษรที่ใช้แทนเสียง ๓ ชนิด ได้แก่ สระ พยัญชนะ และวรรณยุกต์
อักษรไทย อักษรกลาง มี ๙ ตัว ได้แก่
๑.ไก่ (ก)
๒.จิก (จ)
๓.เด็ก (ด)
๔.ตาย (ต)
๕.เด็ก (ฎ)
๖.ตาย (ฏ)
๗.บน (บ)
๘.ปาก (ป)
๙.โอ่ง (อ)
อักษรสูง มี ๑๑ ตัว ได้แก่
๑.ผี (ผ)
๒.ฝาก (ฝ)
๓.-๔.ถุง (ถ ฐ)
๕.-๖.ข้าว (ข ฃ)
๗.-๙.สาร (ศ ษ ส)
๑๐.ให้ (ห)
๑๑.ฉัน (ฉ)
อักษรต่ำคู่ (มีเสียงคู่อักษรสูง) มี ๑๔ ตัว ได้แก่
๑.-๒.พ ภ
๓.ฟ
๔.-๗.ฑ ฒ ท ธ
๘.-๑๐.ค ฅ ฆ
๑๑.ซ
๑๒.ฮ
๑๓.-๑๔.ช ฌ
อักษรต่ำเดี่ยว (ไร้คู่) มี ๑๐ ตัว ได้แก่
๑.งู (ง)
๒.ใหญ่ (ญ)
๓.นอน (น)
๔.อยู่ (ย)
๕.ณ (ณ)
๖.ริม (ร)
๗.วัด (ว)
๘.โม (ม)
๙.ฬี (ฬ)
๑๐.โลก (ล)
* อักษรกลางคำเป็นผันวรรณยุกต์ได้ครบทั้ง ๕ เสียง
** อักษรสูง กับ อักษรต่ำคู่ ผันวรรณยุกต์ร่วมกันจะได้เสียงวรรณยุกต์ครบ ๕ เสียง
พยัญชนะไทยมี ๔๔ รูป ๒๑ เสียง
เสียง-รูป
๑.ก - ก
๒.ข - ข ฃ ค ฅ ฆ
๓.ง - ง
๔.จ - จ
๕.ช - ช ฉ ฌ
๖.ซ - ซ ศ ษ ส
๗.ย - ญ ย
๘.ด - ด ฎ
๙.ต - ต ฏ
๑๐.ท - ฐ ฑ ฒ ถ ท ธ
๑๑.น - น ณ
๑๒.บ - บ
๑๓.ป - ป
๑๔.พ - พ ผ ภ
๑๕.ฟ - ฟ ฝ
๑๖.ม - ม
๑๗.ร - ร
๑๘.ล - ล ฬ
๑๙.ว - ว
๒๐.ฮ - ห ฮ
๒๑.อ - อ |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
LittleCat
|
|
« ตอบ #1 เมื่อ: 16 มีนาคม, 2008, 07:02:52 PM » |
|
หน้าที่ของพยัญชนะ
๑.เป็นพยัญชนะต้น
๒.เป็นพยัญชนะท้ายพยางค์ (ตัวสะกด)
๓.เป็นอักษรควบ (ควบแท้และควบไม่แท้)
๔.เป็นอักษรนำ-อักษรตาม
๕.เป็นสระ (อ ว ย ร)
๖.เป็นตัวการันต์
อักษรนำ
ตัวอย่างคำอักษรนำ-อักษรตาม
ขยะขยาดตลาดเสนอ ฉลาดเสมอเฉลิมไฉน
สนิมสนองฉลองไสว เถลไถลหวาดหวั่นแสวง
อย่าอยู่อย่างอยากเผยอ ตลิ่งตลบเสนอถลอกแถลง
จมูกถนัดขยะแขยง สวะสวิงหน่ายแหนงขยับขยาย
หรูหราหรุบหรับ(สา)หร่า สลับสลายเสนาะสนุกสนาน
สลิดเสลดสลัดสมาน หวังหลอกเหลนหลานหลากหลาย
อักษรควบ
ตัวอย่างคำอักษรควบแท้-ควบไม่แท้
กราดเกรี้ยวเกลียวคลื่นคล้าย
ปลุกปลอบค...คลายโกรธเกรี้ยว
ตรวจตรากล้าจริงเพรียว
ขวักไขว่คว่ำกล้ำกลบคลอง
ทรายเศร้าเคล้าคลึงศรี
ทราบโทรมตรีปลีกล้วยพร่อง
ครึ้มครึกตริตรึกตรอง
เปล่าพลิกกลองแปรเปลี่ยนแปลง
รูปสระ
สระในภาษาไทยมี ๒๑ รูป ได้แก่
๑.ะ - วิสรรชนีย์
๒.อั - ไม้หันอากาศ
๓.อ็ - ไม้ไต่คู้
๔.า - ลากข้าง
๕.อิ - พินทุอิ
๖.อ่ - ฝนทอง
๗.อํ - นิคหิตหรือหยาดน้ำค้าง
๘." - ฟันหนู
๙.อุ - ตีนเหยียด
๑๐.อู - ตีนคู้
๑๑.เ - ไม้หน้า
๑๒.ใ - ไม้ม้วน
๑๓.ไ - ไม้มลาย
๑๔.โ - ไม้โอ
๑๕.อ - ตัวออ
๑๖.ย - ตัวยอ
๑๗.ว - ตัววอ
๑๘.ฤ - ตัวรึ
๑๙.ฤา - ตัวรือ
๒๐.ฦ - ตัวลึ
๒๑.ฦา - ตัวลือ
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
LittleCat
|
|
« ตอบ #2 เมื่อ: 16 มีนาคม, 2008, 07:03:21 PM » |
|
การประสมรูปสระ
สระรูปเดียว ได้แก่
อั อ็ า อิ อุ อู เ ใ ไ โ ฤ ฤา ฦ ฦา
สระ ๒ รูป ได้แก่
๑.อี เกิดจาก พินทุอิ + ฝนทอง
๒.อึ เกิดจาก พินทุอิ + หยาดน้ำค้าง (นฤคหิต)
๓.อื เกิดจาก พินทุอิ + ฟันหนู
๔.เ-ะ เกิดจาก ไม้หน้า + วิสรรชนีย์
๕.เอ็ เกิดจาก ไม้หน้า + ไม้ไต่คู้
๖.แ เกิดจาก ไม้หน้า + ไม้หน้า
๗.โ-ะ เกิดจาก ไม้โอ + วิสรรชนีย์
๘.เ-อ เกิดจาก ไม้หน้า + ตัว อ
๙.อัว เกิดจาก ไม้หันอากาศ + ตัว ว
๑๐.อำ เกิดจาก หยาดน้ำค้าง + ลากข้าง
๑๑.เ-า เกิดจาก ไม้หน้า + ลากข้าง
สระ ๓ รูป ได้แก่
๑.แ-ะ เกิดจาก ไม้หน้า + ไม้หน้า + วิสรรชนีย์
๒.อัวะ เกิดจาก ไม้หันอากาศ + ตัว ว + วิสรรชนีย์
๓.เ-อะ เกิดจาก ไม้หน้า + ตัว อ + วิสรรชนีย์
๔.เ-าะ เกิดจาก ไม้หน้า + ลากข้าง + วิสรรชนีย์
สระ ๔ รูป ได้แก่
๑.เอีย เกิดจาก ไม้หน้า + พินทุอิ + ฝนทอง + ตัว ย
๒.เอือ เกิดจาก ไม้หน้า + พินทุอิ + ฟันหนู + ตัว อ
สระ ๕ รูป ได้แก่
๑.เอียะ เกิดจาก ไม้หน้า + พินทุอิ + ฝนทอง + ตัว ย + วิสรรชนีย์
๒.เอือะ เกิดจาก ไม้หน้า + พินทุอิ + ฟันหนู + ตัว อ + วิสรรชนีย์
สระเกิน
คือ สระที่มีเสียงพยัญชนะประสมอยู่ ได้แก่ อำ ใอ ไอ เอา ฤ ฤา ฦ ฦา
สระในรูปแบบต่างๆ
รร (ร หัน)
รร (ร หัน) ใช้แทน สระอะ ได้ มักพบในคำที่มาจากภาษาอื่น เช่น ภาษาสันสกฤต หรือภาษาเขมร
เช่น บรรทม บรรทัด บรรเทา บรรเทิง บรรจบ กรรไกร สรรค์ สรร จำนรรจ์ ครรไล
อ ว และ ย
อ ว และ ย เป็นได้ทั้ง สระและพยัญชนะ เช่น อ เป็นสระ เช่น ขอ, มือ, เสือ, เธอ ฯลฯ
ว เป็น สระ เช่น กลัว, บัว มั่ว ฯลฯ ย เป็นสระ เช่น เสีย, เพียะ ฯลฯ
สระลดรูป
บ่ได้ (บ่อ ลดรูป อ)
ณ โอกาสนี้ (ณะ ลด วิสรรชนีย์ ะ)
นก คน จน ครบ ฯลฯ (ลดรูปสระโ-ะ)
ก็ (ลดรูป สระเอาะ)
ขืน (ลดตัว อ มาจาก ขือ+น)
เดิน (เดอ+น ลดตัว อ)
เพชร (เพะ+ช ลดวิสรรชนีย์)
สระเปลี่ยนรูป
สังข์ รัก กัน ลับ (เกิดจาก สะ+ง, ระ+ง กะ+น, ละ+บ เปลี่ยนรูปวิสรรชนีย์ ะ เป็นไม้ผัด หรือไม้หันอากาศ)
เป็ด เห็น แข็ง (ป+เ-ะ+ด เป็ด เปลี่ยนวิสรรชนีย์เป็นไม้ไต่คู้)
เห็น (เหะ+น เปลี่ยนวิสรรชนีย์ เป็นไม้ไต่คู้)
แข็ง (แขะ+ง เปลี่ยนวิสรรชนีย์เป็นไม้ไต่คู้)
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
LittleCat
|
|
« ตอบ #3 เมื่อ: 16 มีนาคม, 2008, 07:04:40 PM » |
|
วรรณยุกต์ วรรณยุกต์มี ๔ รูป ๕ เสียง
ประโยชน์ของวรรณยุกต์ช่วยทำให้คำมีความหมายมากขึ้น แตกต่างจาก
ภาษาของชาติอื่น ๆ เช่น ปา ป่า ป้า ป๊า ป๋า (เสียงนี้มี ๔ ความหมาย กล่าวคือ
ปา หมายถึงขว้างปา
ป่า หมายถึงที่มีต้นไม้ภูเขา และสัตว์
ป้า หมายถึงพี่ของพ่อหรือแม่
ป๊าและป๋า หมายถึงพ่อในภาษาบางภาษา) ต่างจากภาษาอังกฤษ
ไม่ว่านักเรียนจะออกเสียง dog สูงต่ำอย่างไร ความหมายคงเดิม
การผันวรรณยุกต์
เราจะผันวรรณยุกต์ได้ดีหากเราจำอักษรไทยทั้ง 44 ตัวได้ จำอักษร 3 หมู่
และมีความเข้าใจเรื่องคำเป็นคำตาย เราสามารถนำความรู้ทั้ง 3 มาเป็นกฏเกณฑ์
ในการผันวรรณยุกต์ได้เป็นอย่างดี |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
Little_Garfield
|
|
« ตอบ #4 เมื่อ: 11 เมษายน, 2008, 08:21:41 PM » |
|
 อิอิ ขออ่านนานๆๆเลย กำลังหาอยู่  แต่ตกอังกฤษ อ่ะครับ
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
mangpor127
ลูกแมว
 ออฟไลน์
กระทู้: 9
|
|
« ตอบ #5 เมื่อ: 31 กรกฎาคม, 2008, 08:33:20 PM » |
|
ในฐานะครูสอนวิชาภาษาไทย รู้สึกดีใจค่ะ ที่มีคนสนใจเขียนตำราเผยแพร่ไว้ให้น้องๆๆได้ศึกษาค้นคว้า
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
mui
บุคคลทั่วไป
|
 |
« ตอบ #6 เมื่อ: 04 สิงหาคม, 2009, 10:38:37 AM » |
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
LittleCat
|
|
« ตอบ #7 เมื่อ: 04 สิงหาคม, 2009, 08:55:12 PM » |
|
บางครั้งก็คิดไม่ตก ว่า เราควร"เปิดใจ" กับภาษาวัยรุ่น -- ภาษาวิบัติ .. ไหม ..
เพราะดูเหมือนว่าเด็กๆ วัยรุ่น จะไม่ค่อยคิดที่จะใช้ภาษาไทย อย่างที่คนสมัยก่อนเขาใช้กัน ...
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
sunshine11
|
|
« ตอบ #8 เมื่อ: 22 พฤศจิกายน, 2010, 02:07:21 PM » |
|
ยังจำได้อ่ะครับ เมื่อสมัยเรียนประถม มัธยมอ่ะครับ ต้องจำกันให้ได้อ่ะครับ แต่ละแม่สะกด และพยัญชนะ ต่าง มีตัวอะไรบ้าง ออกเสียงยังงัยบ้าง กว่าจะผ่านกันมาได้ เหนื่อยเหมือนกันครับ ทึ่งในความสามารถของคนไทยสมัยก่อนอ่ะครับคิดภาษาที่เป็นเอกลักษณ์ มากครับ ไม่มีภาษาใดในโลกที่จะเหมือนและเทียบเคียงได้ครับ
---------------------------
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
valk
บุคคลทั่วไป
|
|
« ตอบ #9 เมื่อ: 31 มีนาคม, 2011, 08:53:59 AM » |
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
